Do trumny gwóźdź.

Sam najgorzej trwać ze sobą samym. Co rano wiązać krawat, zapinać koszuli guziki. 

Spoglądam do lustra, przyklejam uśmiech, otwieram szeroko oczy, rozświetlam twarz. Wieczorem uderzam głową o stół po kilku ukojnych... półlitrówkach. Spada ze mnie z hukiem dzień. 

W tym teatrze wszyscy mamy takie same role. Każdy z nas jest fałszerzem, oszustem i mordercą. Fałszujemy siebie z zewnątrz, oszukujemy siebie w środku i mordujemy resztki tego co zostało nam wokoło. A kiedy kończy się show, zaczyna się kac... kurtyna opada i jest już za późno. Chciałbyś coś zmienić ale budzi cie jedynie łomot zabijanego wieka i cichy szum zsypywanego piachu

- Już nic...

Dziękuję. Dobranoc.

Widzę szalonych którzy
chodzili po morzu
wierzyli do końca
i poszli na dno
 
teraz jeszcze przechylają
moją łódź niepewną
 
odtrącam te sztywne
dłonie okrutnie żywy
 
odtrącam rok za rokiem.

/T.Różewicz/

Dziś we Wrocławiu odszedł Tadeusz Różewicz - polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta.